Όταν πας να κάνεις κάτι επικίνδυνο του στυλ… να πηδήξεις απ’ το φράχτη του σπιτιού της, ένα βράδυ, που δεν την αφήνουν οι γονείς της να βγει γιατί αύριο έχει μάθημα, ή πρέπει να πάει στη γιαγιά της, ή πρέπει να φυλάξει το μικρό της αδερφό και χίλιους δύο άλλους λόγους. Εσύ αφού έχεις καταφέρει λοιπόν κρυφά να βρεθείς στον κήπο της και της ψιθυρίζεις γλυκά ένα ωραίο τραγούδι κάτω απ’ το παράθυρό της, φροντίζοντας να στείλεις τις (φάλτσες μεν, αλλά δεν έχει καμία σημασία) νότες της φωνής σου κατευθείαν μες στο δωμάτιό της, όταν συνειδητοποιείς (!) ότι το παράθυρό της είναι κλειστό και αυτοφασκελώνεσαι, γιατί ξέρεις ότι δεν πρόκειται να το πάρει ποτέ χαμπάρι έτσι και λες: «Τώρα τι θα κάνω; Να της στείλω μήνυμα ήηηη…» ΤΑΤΑΝ! Και το μάτι σου πέφτει στο σωλήνα, πάνω στον τοίχο που καταλήγει ακριβώς δίπλα απ’ το παράθυρό της. «Ή τώρα ή ποτέ!» σκέφτεσαι. Οπότε καταλαβαίνεις τι γίνεται… Πας να ανέβεις το σωλήνα, και στη μέση περίπου αντιλαμβάνεσαι τι μαλακία πας να κάνεις, γιατί ο σωλήνας είναι πολύ λεπτός και δεν έχεις από πού να κρατηθείς. Επομένως, πέφτεις κάτω με την πλάτη στο γρασίδι, γκαρίζοντας αρκετά ώστε να σηκώσεις όλη τη γειτονιά στο πόδι, και εκεί που ελπίζεις ότι ενώ όλοι σε βρίζουν, θα ξεπεταχτεί μέσα απ’ το πλήθος η δικιά σου και θα σου χαρίσει ένα ρουφηχτό φιλί, το οποίο θα σε απαλύνει απ’ τον πόνο των σπασμένων πλευρών σου και θα κάνει όλους τους υπόλοιπους γύρω σου, να ανατιναχτούν σαν τερατάκια σε 8-μπιτο video game (βλέπε game boy), ενώ ταυτόχρονα θα φυτρώσει ως δια μαγείας μια μπέρτα στην πλάτη σου που θα σου δώσει τη δύναμη να σηκωθείς ξανά στα πόδια σου, να την πάρεις στη αγκαλιά σου και να πετάξεις σαν τον Σούπερμαν, μαζί της μέχρι την κορυφή του Hollywood, οπού εκεί θα ουρλιάζετε σαν τους λύκους βλέποντας όλο τον κόσμο κάτω απ’ τα πόδια σας και θα της κάνεις πρόταση γάμου! Αντί αυτού, η γκόμενα θα βγει έξω, έξαλλη επειδή την έχεις κάνει ξευτίλα σ’ ολόκληρη τη γειτονιά λέγοντάς σου: «Άει στο διάολο ρε μαλάκα, δε γουστάρω να σε ξαναδώ στα μάτια μου…!» και θα φύγεις, κλαίγοντας, κουτσαίνοντας και κρατώντας τη σπασμένη σου μέση, σαν να είσαι ο Μπεν Στίλλερ σε κάποιον απ’ τους πρωταγωνιστικούς του ρόλους.
