The Big “FUCK YOU”

Αρκετά πια με τα καλαμπουράκια για τον Άγιο Βαλεντίνο, με τους Οδηγούς Επιβίωσης, τους Cool τύπους, τα αμέτρητα πλέον posts του Telis Jay-Tegg και τα ποντίκια που τα κάνουνε στιφάδο γιατί είναι πουτάνες της προσοχής και δεν ξέρουν να τραβάνε αρκετά καλλιτεχνικές φωτογραφίες για το FB. Ήρθε η ώρα να σοβαρευτούμε, να φτύσουμε ιδρώτα και αίμα, να γίνουμε άντρες, να πεθάνουμε και να ξαναγεννηθούμε, να καούμε στην ίδια μας τη φλόγα, να σπάσουμε το ατσάλι (Steel), να κατεδαφίσουμε ουρανοξύστρες.. εε.. ουρανοξύστες (ναι αυτό είναι το σωστό), να ρίξουμε τις κυβερνήσεις!!! Ναααα… έχασα τη μπάλα. Ας σοβαρευτούμε εν ολίγοις. Σ’ αυτό το post έχω να πω κάποια πραγματάκια για μερικούς τύπους ανθρώπων που σιχαίνομαι. Ο λόγος για τον οποίο το κάνω είναι γιατί βρίσκομαι σε μία απ’ τις χειρότερες ψυχολογικές περιόδους της ζωής μου και ξέρω ότι δυστυχώς δεν είμαι ο μόνος. Έχω αρχίσει σιγά σιγά να πλήττω απ’ την καθημερινή ρουτίνα, να χάνω το χιούμορ μου, την όρεξη και το ενδιαφέρον για κάποια σημαντικά πράγματα. Το μόνο που κάνω είναι να περιμένω να περάσει ο γαμημένος καιρός. Εγώ που ποτέ δεν ήμουν φαν των εορτών (εκτός των Χριστουγέννων που γαμάνε) έφτασα στο σημείο να περιμένω πως και πως την επόμενη για ξεφύγω επιτέλους απ’ την πόλη που σπουδάζω, που όσο κ’ αν μου αρέσει, πλέον δεν αντέχω να κάθομαι ούτε λεπτό. Αυτό όμως το βλέπω και στην παρέα μου, στους κολλητούς μου και σε όλους τους κοντινούς μου ανθρώπους. Όλοι μαζί περιμένουμε να περάσει αυτή περίοδος μπας και φτιάξουν τα πράγματα. Μέγα λάθος η αναμονή και το ξέρουμε όλοι. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι λίγο νεύρο και αρκετό θράσος για να αντιμετωπίσουμε όλα αυτά που μας τη σπάνε και μας οδηγούν σ’ αυτή την κατάσταση. Να μας φτιάξει λίγο η διάθεση ρε παιδί μου. Θα κάνω ένα μικρό βήμα εγώ τώρα λέγοντας ένα τεράστιο “FUCK YOU!!!” στους εξής τύπους ανθρώπων (έτσι για να τα βγάλω από μέσα μου):

FUCK YOU σε ΠΑΣΠίτες και ΔΑΠίτες! Ρε μαλάκες, είναι δυνατόν να υπάρχετε ακόμα; Θέλετε να πείτε ότι εσείς είστε ΟΚ; Έχετε δουλειές αβέρτα, οι γονείς σας δεν έχουν κανένα οικονομικό πρόβλημα, το χαράτσι γαμάει, το πετρέλαιο είναι φτηνό και μόλις πάρετε το κωλόχαρτο σας θα έχετε λεφτά και για τα δισέγγονα σας; Και αν έχετε πρόβλημα, τότε ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΜΠΟΥΤΣΟ δεν το διαλύετε; Είναι τόσο σημαντικό για σας το να περάσετε ένα γαμομάθημα με 7 αντί για 5 επειδή θα σας δίνουν τις απαντήσεις τα συν-κομματόσκυλα σας απ’ το να σώσετε μια γαμημένη χώρα; Δεν καταλαβαίνετε ότι η ύπαρξη σας τους δίνει δύναμη; Όλη η δεξιά ενώνεται απειλητικά το έχετε πάρει είδηση αυτό; Κάνετε και παρτάκια κάθε τόσο… ΤΙ ΓΙΟΡΤΑΖΕΤΕ, μπορείτε να μου πείτε;

FUCK YOU στους γραφειοκράτες! Όταν σε μια κωλοσχολή Καλών Τεχνών που ακόμα δεν έχει προλάβει καν να αναγνωριστεί όσο πρέπει και υπάρχουν ακόμα άτομα που την αποφεύγουν επειδή δεν έχει αποκτήσει το «όνομα» που της αξίζει, παρ’ όλο που έχει όλες τις προοπτικές και τα φόντα να γίνει η καλύτερη στην Ελλάδα, βλέπεις ότι οι φοιτητές βαθμολογούνται βάσει απουσιών και όχι εργασιών και πραγματικής δουλειάς και αυτή η σχολή βρίσκεται στη ΦΛΩΡΙΝΑ (!!!) όχι στην Αθήνα που ούτως ή άλλως οι σχολές τις είναι ένα μπάχαλο… Πώς να πάει μπροστά αυτή η χώρα ρε πούστη; Με τι όρεξη και δύναμη να συνεχίσει κανείς να σπουδάζει εκεί; Νοιώθαμε ήδη φυλακισμένοι σ’ αυτή τη μικρούλα πόλη, τώρα με το νέο νόμο τριπλοκλειδώσανε και τα λουκέτα.

FUCK YOU στους κωλομπαράδες ποδοσφαιρόφιλους γιατί μου σπάνε τα νεύρα. Σ’ αυτούς που κάθε φορά που κερδίζει ο ΠΑΟΚ (λέμε τώρα, τυχαία μην παρεξηγηθούμε), βγαίνουν σε κάποιο μαγαζί να το γιορτάσουν βρίζοντας τον DJ που δεν χώνει τις μαλακίες που του ζητάνε. Είναι DJ και όχι Jukebox! Έχει το ΔΙΚΟ του πρόγραμμα και ΑΥΤΟΣ αποφασίζει αν αυτό που του ζητάς μπορεί να το παίξει. Γιατί δεν είσαι μόνος σου στο μαγαζί, μπάχαλε! Capish?

Και τέλος FUCK YOU στους χαφιέδες που μπαίνουν στη ζωή σου ως φίλοι μέχρι να σου πιούν και την τελευταία σταγόνα αίματος. Αυτοί που με τη συμπεριφορά τους σε προκαλούν να τους δώσεις πράγματα και εσύ δεν εισπράττεις ποτέ τίποτα απ’ αυτούς. Αυτοί που κάνουν ό,τι κάνεις μέχρι να γίνουν σαν εσένα για να σου αποδείξουν ότι είναι καλύτεροι. Αυτοί που μπαίνουν στην παρέα σου για να την κλέψουν από σένα. Είναι αυτοί που ποτέ δεν σε στήριξαν και ποτέ δεν θα το κάνουν. Έμαθα από πολύ νωρίς, από τότε που ήμουν ακόμα έφηβος, ότι η φιλία (και η σχέση) είναι σαν το τζάμι. Παίξε μπάλα πάνω του. Αν σπάσει μπορείς να το κολλήσεις μα οι ρωγμές θα μείνουν και πλέον θα είναι πιο εύθραυστο από ένα καινούριο. Η ειλικρίνεια είναι το μαγικό κλειδί για να κρατήσει. Άμα δεν το βρίσκεις, σήκω φύγε παίχτη, δεν έχει κάτι άλλο να κάνεις εδώ.

Αυτά για σήμερα… Προτείνω να δείτε το παρακάτω βίντεο απ’ το θαυμάσιο 25th Hour του Spike Lee. (Και φυσικά ολόκληρη την ταινία, αν δεν το έχετε κάνει ακόμα).