Ήταν θεατρική παράσταση, έτσι δεν είναι;

Πήγα σήμερα στην Εθνική Τράπεζα και είδα τη χειρότερη θεατρική παράσταση της ζωής μου. Είχα το νούμερο 404, αλλά παρ' όλα αυτά κάθισα μπροστά-μπροστά και δεν μου είπε κανένας τίποτα. Οι θέσεις βέβαια μου φάνηκαν πολύ λιγότερες από 404 και για την ακρίβεια λιγότερες και από 100... Άρα αν μου έλεγε κάποιος ότι κάθομαι σε λάθος θέση, αναρωτιέμαι πως θα έβρισκα τη δικιά μου απ' τη στιγμή που δεν είχαν καν αρίθμηση...(;) Δεν είχε καν κυλικείο μέσα, για να αγοράσω τουλάχιστον ένα νεράκι και κάτι να ματσουλάω. Οι συντροφιές μου, κάτι συμπαθέστατα γερόντια που μύριζαν λιβάνι και... αυτή την κλασική μυρωδιά που δεν έχει όνομα, δεν ξέρουμε από πού ακριβώς προέρχεται, άλλα όλοι ξέρουμε πώς είναι. Γεροντίλα (;). Η είσοδος είχε πλάκα πάντως, που πάταγες ένα κουμπάκι και περίμενες να ανοίξει η ηλεκτρονική πύλη που σου λέει κάτι ακαταλαβίστικο σε διαστημική γλώσσα, με αρκετά χαμηλωμένη ένταση ώστε να μην μπορείς να συγκρατήσεις καμία λέξη. Μπαίνω μέσα σ' ένα θάλαμο νιώθοντας ότι μπαίνω στον κόσμο του Matrix ή κάτι τέτοιο, σίγουρος πλέον πως το έργο που θα παρακολουθούσα θα ήταν επιστημονικής φαντασίας, όπου ξεπετιέται άλλη μια πόρτα ακριβώς μπροστά μου και μια κάμερα μες στη μάπα μου που με προστάζει να κοιτάξω μέσα στο κατακόκκινο μάτι της. Τρόμαξα λίγο είναι η αλήθεια. Αλλά αφού άνοιξε και αυτή η πύλη και μπήκα στη μεγάλη αίθουσα, ανακουφίστηκα αντικρίζοντας τον κόσμο εκεί μέσα και μάλιστα με έπιασαν και τα γέλια γιατί αντιλήφθηκα ότι μόλις με είχαν troll-άρει. Παρ' όλα αυτά η παράσταση δεν είχε και πολύ ενδιαφέρον γιατί ουσιαστικά έδειχνε το ίδιο πράγμα επί 45 λεπτά. Λυπημένος κόσμος να προσπαθεί να συνεννοηθεί με οργισμένους, ίσως κρυφά λυπημένους επίσης, υπαλλήλους. "Μάλλον θα το έχει σκηνοθετήσει ο Andy Warhol, ή κάποιος αντίστοιχος...", σκέφτηκα. Τέλος πάντων, βαρέθηκα σε κάποια φάση απ' τη μονοτονία κ' έφυγα. Δεν είχε καθόλου δράση, ούτε μία ληστεία δεν έγινε εκεί μέσα. Δε βαριέσαι, τσάμπα ήταν το εισιτήριο... Ήταν θεατρική παράσταση, έτσι δεν είναι;     

Απαίσιοι στη μετάφραση

Και γυρνάμε λοιπόν από τον επιτάφιο και λέμε να μαζευτούμε να φάμε κανένα κοκορετσάκι να πάνε κάτω τα φαρμάκια.Και γυρνώντας στο σπίτι λέμε με τα παιδιά να πάμε στο Βίντεο Κλαμπ της γειτονιάς να νοικιάσουμε καμιά βιντεοκασσέτα.Και σκεφτόμαστε "ΌΧΙ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΝΑΖΑΡΕΤ".Λέμε διάφορες ιδέες, ο Steel λέει να πάρουμε κάτι που έχει σχέση με τον Άγιο Βαλεντίνο,χιουμοριστική.
Όχι.Και έρχεται η ιδέα του Life of Brian που είναι και μες το κλίμα του Πάσχατος.
Και γίνεται αυτό:
Me: Hey yo pranksta.Θέλουμε το Life of Brian.

Clerk:Τι είναι τούτο;Δεν έχουμε από τέτοιο.Έχουμε όμως άμα θέλετε το I love Karditsa.






Me:Όχι όχι.Θέλουμε Monty Pythons.
Steel:Άμα δεν υπάρχει δώστε μας το Valentines Day.


Clerk:Έχω από αυτούς το "ένας προφήτης μα τι προφήτης" που είναι και μέσα στο κλίμα του Πάσχατος.






Us: Τι είναι αυτό; Φέρ το.

Και το παίρνουμε.Και το βλέπουμε.Και είναι το LIFE OF BRIAN.DAFUQ.
 True story (?)

Και ξεκινάμε.

Πόσες όμορφες και μη,ταινίες, έχουν καταστραφεί στην ονομασία τους επειδή κάποιοι άνθρωποι πληρώθηκαν για να σκεφτούν κάποιον απαράδεκτο ελληνικό τίτλο;
Γιατί ο Χολέμπας όταν έγινε Έλληνας να λέγεται από τους Σωτηρακόπουλους , Χολέβας;;;;;
Γιατί ο Βαζέχα να λέγεται Βαζέχας;Εσύ αν γίνεις γερμανός (που θα γίνεις σε λίγο καιρό) θα λέγεσαι Δημογιαννόπουλοσen ;

Πάμε να δούμε μια απαράδεκτη λίστα λαμπρών παραδειγμάτων :

Dude where is my car - Μεγάλε τι κάναμε χθες βράδυ
Harold and Kumar go to White Castle - Τι ήπιαμε φίλε χθες βράδυ
Final Destination - Βλέπω το θάνατό σου (πολλές σινεφίλ με βαμμένο μαύρο μαλλί στο Facebook το σημειώνουν στις αγαπημένες ταινίες σαν I see your death.Ντου)
Hot Fuzz - Καυτοί και άσφαιροι
Duplex - Συγκάτοικοι με το ζόρι
50 First Days - Κάθε φορά πρώτη φορά
The Shawshank Redemption - Η τελευταία έξοδος της Ρίτα Χέηγρουορθ
Cadillac Records - Cadillac Rock (ξύλο)
Holly Grail - Οι ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης
Semi Pro - Άσχετμπολ
Jay and Silent Bob strike back - Επιδρομή στο Χόλλυγουντ
Complete Savages - Τα διαβολάκια
The O.C. - California Teens (ΌΧΙ ΌΧΙ ΌΧΙ) (ΌΧΙ)

Dodgeball - Το παίζεις ή τα παίζεις
Blades of glorry - Ξεπατινάζ
The whole Nine Yards - Ο μαφιόζος της διπλανής πόρτας
Bruce Almighty - Θεός για μια βδομάδα
Zoolander - Ο άρχοντας της πασαρέλας
Click - Η ζωή σε flash forward
Little Nicky - Ο γιος του διαβόλου

Συνήθως ηλίθιοι τίτλοι μπαίνουν σε ταινίες του Ben Sandler και του Adam Stiller.Πόλλα παραδείγματα είδαμε από πάνω.

Το χειρότερο που μπορεί να βιώσει κανείς με τα μάτια και το μυαλό του στο θέμα είναι το "...για κλάματα" και το "...της συμφοράς"

Ετοιμάσου:

Step Brothers - Αδέλφια για κλάματα
Clerks - Υπάλληλοι για κλάματα
The Nutty Professor - Δάσκαλος για κλάματα
The Nutty Professor II - Δάσκαλος για γέλια και για κλάματα  (ddddddddddddddduuuuuuuh)
Meet the Spartans - Σπαρτιάτες για κλάματα
Funny Farm - Δημοσιογράφος για κλάματα
Gone Fishin - Ψαράδες για κλάματα
Ernest Scared Stupid - Για γέλια και για κλάματα

The Tuxedo - Το σμόκιν της συμφοράς
Are we here yet ? - Ταξιδιώτης της συμφοράς
The fighting Temptaions - Η χορωδία της συμφοράς
Are we done yet? - Σπίτι της συμφοράς ή πως να ξαναοδηγήσετε τον μπαμπά στην τρέλα.
Jabberwocky -  Ο δράκος της συμφοράς
This Christmas - Χριστούγεννα της συμφοράς

Η λίστα κανονικά δεν τελειώνει ποτέ.Αν έχετε επιπλέον τίτλους που σας κάνανε να θέλετε να

τηγανίσετε τη βιντεοκασσέτα σας και να την πετάξετε αντί για λουλούδια στο Κουρκούλη, θα χαρούμε να τη μοιραστείτε μαζί μας!