-Γι αυτό στις θρησκείες και στην πολιτική χρησιμοποιούν παντού συμβολισμούς θείε;
-Όχι.Γι αυτό κάνε τώρα το σταυρό σου να είσαι καλός άνθρωπος και κράτα μια ελληνική σημαία γιατί πρέπει να αγαπάς την χώρα σου."

Στις 9/10/2012 κάπου το μεσημεράκι,κάτι έγινε στην Ελλάδα.Ένα μεγάλο γεγονός που έχει συγκλονίσει όλο τον Ελληνισμό και όλη τη δημοσιογραφική κοινότητα.
Στο κέντρο της Αθήνας,στην καρδιά της Δημοκρατίας και του Συντάγματός μας,ένας γυμνός άντρας βγήκε στο δρόμο και έτρεξε ανάμεσά μας.Χωρίς να φτάνει αυτό το γεγονός, το κερασάκι στην τούρτα ήταν η παρέλαση των Νενοναζί στο κέντρο της πλατείας.Επάνω σε ένα αμάξι με φουλ ναζιστικό εξοπλισμό.
Έτσι λοιπόν σήμερα ,10/10/2012 το ίντερνετ γέμισε με αυτές τις σοκαριστικές εικόνες που δείχνουν τι θα πει έλληνας το 2012.Είμαστε κιτς.Είμαστε για το καρναβάλι και εσύ που το πιστεύεις αυτό ,είσαι ο χειρότερος από όλους αυτούς.
Χθες λοιπόν το Σύνταγμα για μια ακόμη φορά γέμισε με αγανακτισμένους πολίτες,που πολλοί από αυτούς, αν όχι η πλειοψηφία,ζουν στα όρια.Βλέπουν να τους κλέβουν την ίδια τους τη ζωή μπροστά στα μάτια τους.Μπορεί να φταίξανε σε κάτι για να φτάσουμε εδώ που φτάσαμε,αλλά μια τέτοια τιμωρία είναι ανεπίτρεπτη.Ποίος ασχολήθηκε με τους χιλιάδες διαδηλωτές χθες;Ποιος ασχολήθηκε ποτέ με τους χιλιάδες διαδηλωτές;
Ασχολούμαστε για μια ακόμη φορά με το συμβολισμό και όχι με την ουσία.Μπορεί να γίνονται πράγματα και θαύματα γύρω μας,αλλά όταν μας πετάξουν έναν συμβολισμό,θα τρέξουμε όλοι να πούμε την άποψή μας και να φωνάξουμε γι αυτό το περιστατικό.Τρέχουμε να προλάβουμε να πάρουμε το μερίδιο μας από το συμβολισμό.Να νιώσουμε ότι κάτι είμαστε,γιατί μας μάθανε να κοιτάμε την ουσία από απόσταση και με προβληματισμό.Βλέπουμε ένα κομμάτι του εαυτού μας εκεί.Όχι ολόκληρο τον εαυτό μας.Ίσως μας τρομάζει να τον δούμε όλο.Γι αυτό και το κυνήγι του ψεύτικου και της παραπλάνησης από την ουσία.Τρέξιμο στο εύκολο.Τρέξιμο στην ασφάλεια της ημιμάθειας.Τρέξιμο που θυμίζει κλουβί με πεινασμένα λιοντάρια,την ώρα που πετάει ο τουρίστας ένα κομμάτι κρέας.Θυμίζει σκηνή σε ταινία με ζόμπι,όταν χτυπάει το πόδι του τροφαντός χαρακτήρας της παρέας και μένει πίσω.Θυμίζει τον Steel την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου.
Λαμπρό παράδειγμα προβλήματος του συμβολισμού!
-Φερ τε ελληνικές σημαίες στη διαδήλωση γιατί αγαπάμε την πατρίδα μας όταν κρατάμε σημαίες.
- Όχι θα φέρω τη σημαία της αναρχίας γιατί είμαι ανεξάρτητος και δεν έχω σημαίες και σύμβολα.
-Εγώ θα φέρω τη σημαία με το σφυροδρέπανο γιατί δεν μας μάθανε στο κόμμα να έχουμε άλλο αξεσουάρ στο χέρι.(εκτός του οδηγητή και του ριζοσπάστη)
-Ωραία λοιπόν,ας χωριστούμε και ας πλακωθούμε στο ξύλο!
-Μα αφού θέλουμε να φωνάξουμε για τα ίδια πράγματα!!
-ΞΥΛΟ ΚΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑ ΠΡΟΔΟΤΗ!
Αυτό μας προβλημάτισε ποτέ;
Γεμίσανε τα μπλογκ από τα οποία περιμένεις να δεις κάτι διαφορετικό από από τη μασημένη τροφή του Πρετεντέρη,με τις φωτογραφίες των παιδιών που κάναν χαβαλέ, και από κάτω, κριτική!Σε αυτό το περιστατικό.
Και στην κουλτούρα της Ελλάδας,που ξαφνικά απογοήτευσε τόσους ανεξάρτητους δημοσιογράφους,γιατί είμαστε κιτς.Αυτό είναι το πρόβλημα του έλληνα.Ο γυμνός τρελός του χωριού.Όχι αυτός που άρχισε να τρέχει από πίσω του κλείνοντας τα αυτιά του στη μαζική αγανάκτηση .
Η αλλαγή σε έναν τόπο δεν θα έρθει από έναν άτομο,δεν θα έρθει από δημοσιογράφους της Lifo,δεν θα έρθει από την κριτική,δεν θα έρθει από αριστερούς,από δεξιούς,από γαύρους,από το Θεό,από την γιγάντια μακαρονάδα.
Θα έρθει όταν εσύ,ναι εσύ,τόσο απλά εσύ,κάνεις την αυτοκριτική σου,γίνεις αυστηρός με τον εαυτό σου,κρατήσεις την ανάσα σου και ζήσεις τη ζωή σου ισορροπώντας ανάμεσα στον φανταστικό ιδανικό σου κόσμο και στο σκατένιο κόσμο που είχες την τιμή και την τύχη να γεννηθείς.Γίνε πρώτα ο πολίτης που οραματίζεσαι και ας νιώθεις σαν μαύρο πρόβατο.Αυτή είναι η αρχή.Η συνέχεια θα κρατήσει πολλά χρόνια και προφανώς δεν θα προλάβεις να την ζήσεις.Δέξου το και άνοιξε τα μάτια σου.Κάνε την αρχή σου.
Ασχολούμαστε για μια ακόμη φορά με το συμβολισμό και όχι με την ουσία.Μπορεί να γίνονται πράγματα και θαύματα γύρω μας,αλλά όταν μας πετάξουν έναν συμβολισμό,θα τρέξουμε όλοι να πούμε την άποψή μας και να φωνάξουμε γι αυτό το περιστατικό.Τρέχουμε να προλάβουμε να πάρουμε το μερίδιο μας από το συμβολισμό.Να νιώσουμε ότι κάτι είμαστε,γιατί μας μάθανε να κοιτάμε την ουσία από απόσταση και με προβληματισμό.Βλέπουμε ένα κομμάτι του εαυτού μας εκεί.Όχι ολόκληρο τον εαυτό μας.Ίσως μας τρομάζει να τον δούμε όλο.Γι αυτό και το κυνήγι του ψεύτικου και της παραπλάνησης από την ουσία.Τρέξιμο στο εύκολο.Τρέξιμο στην ασφάλεια της ημιμάθειας.Τρέξιμο που θυμίζει κλουβί με πεινασμένα λιοντάρια,την ώρα που πετάει ο τουρίστας ένα κομμάτι κρέας.Θυμίζει σκηνή σε ταινία με ζόμπι,όταν χτυπάει το πόδι του τροφαντός χαρακτήρας της παρέας και μένει πίσω.Θυμίζει τον Steel την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου.
Λαμπρό παράδειγμα προβλήματος του συμβολισμού!
-Φερ τε ελληνικές σημαίες στη διαδήλωση γιατί αγαπάμε την πατρίδα μας όταν κρατάμε σημαίες.
- Όχι θα φέρω τη σημαία της αναρχίας γιατί είμαι ανεξάρτητος και δεν έχω σημαίες και σύμβολα.
-Εγώ θα φέρω τη σημαία με το σφυροδρέπανο γιατί δεν μας μάθανε στο κόμμα να έχουμε άλλο αξεσουάρ στο χέρι.(εκτός του οδηγητή και του ριζοσπάστη)
-Ωραία λοιπόν,ας χωριστούμε και ας πλακωθούμε στο ξύλο!
-Μα αφού θέλουμε να φωνάξουμε για τα ίδια πράγματα!!
-ΞΥΛΟ ΚΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑ ΠΡΟΔΟΤΗ!
Αυτό μας προβλημάτισε ποτέ;
Γεμίσανε τα μπλογκ από τα οποία περιμένεις να δεις κάτι διαφορετικό από από τη μασημένη τροφή του Πρετεντέρη,με τις φωτογραφίες των παιδιών που κάναν χαβαλέ, και από κάτω, κριτική!Σε αυτό το περιστατικό.
Και στην κουλτούρα της Ελλάδας,που ξαφνικά απογοήτευσε τόσους ανεξάρτητους δημοσιογράφους,γιατί είμαστε κιτς.Αυτό είναι το πρόβλημα του έλληνα.Ο γυμνός τρελός του χωριού.Όχι αυτός που άρχισε να τρέχει από πίσω του κλείνοντας τα αυτιά του στη μαζική αγανάκτηση .
Η αλλαγή σε έναν τόπο δεν θα έρθει από έναν άτομο,δεν θα έρθει από δημοσιογράφους της Lifo,δεν θα έρθει από την κριτική,δεν θα έρθει από αριστερούς,από δεξιούς,από γαύρους,από το Θεό,από την γιγάντια μακαρονάδα.
Θα έρθει όταν εσύ,ναι εσύ,τόσο απλά εσύ,κάνεις την αυτοκριτική σου,γίνεις αυστηρός με τον εαυτό σου,κρατήσεις την ανάσα σου και ζήσεις τη ζωή σου ισορροπώντας ανάμεσα στον φανταστικό ιδανικό σου κόσμο και στο σκατένιο κόσμο που είχες την τιμή και την τύχη να γεννηθείς.Γίνε πρώτα ο πολίτης που οραματίζεσαι και ας νιώθεις σαν μαύρο πρόβατο.Αυτή είναι η αρχή.Η συνέχεια θα κρατήσει πολλά χρόνια και προφανώς δεν θα προλάβεις να την ζήσεις.Δέξου το και άνοιξε τα μάτια σου.Κάνε την αρχή σου.


No comments:
Post a Comment