Μουσική: ένα από τα κατ'εξοχήν ανθρώπινα... επιτεύγματα; χαρακτηριστικά;
Όπως και να'χει είναι μέρος της ταυτότητας αυτής της γαμημένης μορφής ζωής. Οι ελέφαντες έχουν τις προβοσκίδες. Οι σκύλοι γαβγίζουν. Εμείς φιάνουμε μουσική (μεταξύ άλλων).
Το chiptune είναι μουσική που φτιάχνεται αποκλειστικά χρησιμοποιώντας τσιπάκια από παλιούς υπολογιστές ή κονσόλες videogame (εποχές 70s-80s). Εκείνες τις δεκαετίες γνώρισε μεγάλη απήχηση με τη μορφή videogame 8-bit μουσικής στα soundtrack Super Mario Bros., Space Invaders, Mega Man κ.α.
Τα τελευταία χρόνια όμως ξέφυγε από τα όρια του βιντεοπαιχνιδιού με πολλούς δημιουργούς να χρησιμοποιούν πιο εξελιγμένη τεχνολογία (π.χ. software emulators) για να φτάσουν στον ίδιο ήχο και την συγκεκριμένη αισθητική και με σκοπό να μπορεί το είδος να στέκεται μόνο του ξεχωριστά από τις κονσόλες και τα games.
Τσέκαρε: Anamanaguchi, YMCK και Disasterpeace.
4. Witch House
Παρά το όνομά του το συγκεκριμένο είδος δεν έχει κάποια σχέση με μάγισσες και λοιπά στοιχειά.
Μορφή ηλεκτρονικής μουσικής που προέρχεται από το chillwave με επιρροές από chopped & screwed, darkwave, drone και shoegaze ("τι μας λες τώρα ρε φίλε").
Χρησιμοποιώντας φωνητικά και μελωδικά samples που έχουν αλλοιωθεί ώστε να ακούγονται αργά ή πιο "βαθιά" καθώς και drum machines αποσκοπεί στη δημιουργία μιας σκοτεινής, μυστηριώδους αισθητικής και αίσθησης, ενός "spooky feeling" (γι'αυτό και witch house).
Τσέκαρε: Salem (πρωτεργάτες), White Ring, Balam Acab και oOoOO.
3. Vaporwave
Εδώ τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται λίγο περίεργα. Το vaporwave βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο σαμπλάρισμα και στη χρήση προ-υπάρχοντων κομματιών. Με βαριά επεξεργασία και χρήση τεχνικών όπως looping, slowing down, pitch-bending, glitching, reverb, echoing (βγάλε το λεξικό σου μικρέ) προσπαθεί να δημιουργήσει ένα αίσθημα 90ς νοσταλγίας με φόντο την corporate κουλτούρα και τα ψηφιακά δρώμενα εκείνης της εποχής. Σκέψου διαφημίσεις τηλεμάρκετινγκ, μουσικές σε ασανσέρ και χώρους αναμονής εταιρειών, μενού προγραμμάτων για πισί κτλ.
Καταλήγουμε τελικά με έναν ήχο υπερρεαλιστικό, νοσταλγικό, "ιερό", ονειρικό... Ε άκουσέ το ντε να καταλάβεις τι εννοώ.
Τσέκαρε: Macintosh Plus, Vektroid, Saint Pepsi, Internet Club
2. Noise
Εδώ το όνομα τα λέει όλα. Θόρυβος. Πολλοί (πάρα πολλοί) θα πούνε "φίλε αυτό δεν είναι μουσική, σταμάτα να το παίζεις διανοούμενος". Το τι είναι μουσική και τι όχι μπορεί να οδηγήσει σε πολύωρες φιλοσοφικές συζητήσεις που καταλήγουν να αμφισβητούν την ίδια την ύπαρξή μας οπότε δε θα το αναλύσω εδώ.
Συνεχίζοντας λοιπόν, το noise συντίθεται από θόρυβο παραγόμενο από μη-συμβατικά όργανα και τεχνικές (π.χ. τενεκέδες ή "χτυπάω το μικρόφωνο στον κώλο μου καθώς κλάνω και ουρλιάζω") ή ακόμα και από ηλεκτρονικά συστήματα παραγωγής ήχου. Σκοπός του να "σοκάρει", να ξυπνήσει ή και να χαλαρώσει όπως πολλοί αναφέρουν.
Αξίζει να αναφερθεί πως και το noise έχει τα υπο-είδη του όπως harsh noise, power electronics κ.α.
Τσέκαρε: Masonna, Merzbow και The Gerogerigegege.
1. Glitch
Τσαλαπατάμε τα όρια της μουσικής για άλλη μια φορά. Εδώ βέβαια υπάρχει μια κάποια μελωδία.
Το glitch χρησιμοποιεί τους ήχους που δημιουργούνται όταν η ψηφιακή τεχνολογία μάς κάνει νερά: bugs, crashes, σφάλματα συστήματος, θόρυβος hardware, ψηφιακή παραμόρφωση και cd skipping ("ο ήχος που κάνει το cd στο αμάξι όταν περνάμε από λακούβες").
Λέγεται πως όλα άρχισαν στη Γερμανία το '90 και από τότε εξαπλώθηκε εώς και την Ιαπωνία. Σήμερα οι συνθέτες δε χρησιμοποιούν τους αυθεντικούς ήχους της "χαλασμένης" τεχνολογίας αλλά software που τους μιμείται στο έπακρο. Από το είδος αυτό μας προέκυψαν τα πιο "mainstream" glitch hop και glitch pop.
Τσέκαρε: Solo for Wounded CD, Ryoji Ikeda και Alva Noto.
BONUS! - Pirate Rap
Και επειδή ήσουν καλό παιδί και έμαθες και κάτι χρήσιμο σήμερα, ιδού ό,τι καλύτερο έχει να προσφέρει η πειρατική κουλτούρα της εποχής μας. Τα λόγια είναι περιττά.
Σημ.: βγαίνει και σε μεταλλικό - pirate metal ντε.
Όπως και να'χει είναι μέρος της ταυτότητας αυτής της γαμημένης μορφής ζωής. Οι ελέφαντες έχουν τις προβοσκίδες. Οι σκύλοι γαβγίζουν. Εμείς φιάνουμε μουσική (μεταξύ άλλων).
Και μιας και κατέχουμε σαν είδος τόση ποικιλομορφία και τόση διαφορετικότητα και παραξενιές είναι λογικό αυτό να βγαίνει και στην μουσική. Ορίστε λοιπόν 5 παραδείγματα μουσικής που δεν έχεις ξανακούσει.
Βάλε τα γούστα στην άκρη και άνοιξε το μυαλό σου.
5. Chiptune
Βάλε τα γούστα στην άκρη και άνοιξε το μυαλό σου.
5. Chiptune
Το chiptune είναι μουσική που φτιάχνεται αποκλειστικά χρησιμοποιώντας τσιπάκια από παλιούς υπολογιστές ή κονσόλες videogame (εποχές 70s-80s). Εκείνες τις δεκαετίες γνώρισε μεγάλη απήχηση με τη μορφή videogame 8-bit μουσικής στα soundtrack Super Mario Bros., Space Invaders, Mega Man κ.α.
Τα τελευταία χρόνια όμως ξέφυγε από τα όρια του βιντεοπαιχνιδιού με πολλούς δημιουργούς να χρησιμοποιούν πιο εξελιγμένη τεχνολογία (π.χ. software emulators) για να φτάσουν στον ίδιο ήχο και την συγκεκριμένη αισθητική και με σκοπό να μπορεί το είδος να στέκεται μόνο του ξεχωριστά από τις κονσόλες και τα games.
Τσέκαρε: Anamanaguchi, YMCK και Disasterpeace.
4. Witch House
Παρά το όνομά του το συγκεκριμένο είδος δεν έχει κάποια σχέση με μάγισσες και λοιπά στοιχειά.
Μορφή ηλεκτρονικής μουσικής που προέρχεται από το chillwave με επιρροές από chopped & screwed, darkwave, drone και shoegaze ("τι μας λες τώρα ρε φίλε").
Χρησιμοποιώντας φωνητικά και μελωδικά samples που έχουν αλλοιωθεί ώστε να ακούγονται αργά ή πιο "βαθιά" καθώς και drum machines αποσκοπεί στη δημιουργία μιας σκοτεινής, μυστηριώδους αισθητικής και αίσθησης, ενός "spooky feeling" (γι'αυτό και witch house).
Τσέκαρε: Salem (πρωτεργάτες), White Ring, Balam Acab και oOoOO.
3. Vaporwave
Εδώ τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται λίγο περίεργα. Το vaporwave βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο σαμπλάρισμα και στη χρήση προ-υπάρχοντων κομματιών. Με βαριά επεξεργασία και χρήση τεχνικών όπως looping, slowing down, pitch-bending, glitching, reverb, echoing (βγάλε το λεξικό σου μικρέ) προσπαθεί να δημιουργήσει ένα αίσθημα 90ς νοσταλγίας με φόντο την corporate κουλτούρα και τα ψηφιακά δρώμενα εκείνης της εποχής. Σκέψου διαφημίσεις τηλεμάρκετινγκ, μουσικές σε ασανσέρ και χώρους αναμονής εταιρειών, μενού προγραμμάτων για πισί κτλ.
Καταλήγουμε τελικά με έναν ήχο υπερρεαλιστικό, νοσταλγικό, "ιερό", ονειρικό... Ε άκουσέ το ντε να καταλάβεις τι εννοώ.
Τσέκαρε: Macintosh Plus, Vektroid, Saint Pepsi, Internet Club
2. Noise
Εδώ το όνομα τα λέει όλα. Θόρυβος. Πολλοί (πάρα πολλοί) θα πούνε "φίλε αυτό δεν είναι μουσική, σταμάτα να το παίζεις διανοούμενος". Το τι είναι μουσική και τι όχι μπορεί να οδηγήσει σε πολύωρες φιλοσοφικές συζητήσεις που καταλήγουν να αμφισβητούν την ίδια την ύπαρξή μας οπότε δε θα το αναλύσω εδώ.
Συνεχίζοντας λοιπόν, το noise συντίθεται από θόρυβο παραγόμενο από μη-συμβατικά όργανα και τεχνικές (π.χ. τενεκέδες ή "χτυπάω το μικρόφωνο στον κώλο μου καθώς κλάνω και ουρλιάζω") ή ακόμα και από ηλεκτρονικά συστήματα παραγωγής ήχου. Σκοπός του να "σοκάρει", να ξυπνήσει ή και να χαλαρώσει όπως πολλοί αναφέρουν.
Αξίζει να αναφερθεί πως και το noise έχει τα υπο-είδη του όπως harsh noise, power electronics κ.α.
Τσέκαρε: Masonna, Merzbow και The Gerogerigegege.
1. Glitch
Τσαλαπατάμε τα όρια της μουσικής για άλλη μια φορά. Εδώ βέβαια υπάρχει μια κάποια μελωδία.
Το glitch χρησιμοποιεί τους ήχους που δημιουργούνται όταν η ψηφιακή τεχνολογία μάς κάνει νερά: bugs, crashes, σφάλματα συστήματος, θόρυβος hardware, ψηφιακή παραμόρφωση και cd skipping ("ο ήχος που κάνει το cd στο αμάξι όταν περνάμε από λακούβες").
Λέγεται πως όλα άρχισαν στη Γερμανία το '90 και από τότε εξαπλώθηκε εώς και την Ιαπωνία. Σήμερα οι συνθέτες δε χρησιμοποιούν τους αυθεντικούς ήχους της "χαλασμένης" τεχνολογίας αλλά software που τους μιμείται στο έπακρο. Από το είδος αυτό μας προέκυψαν τα πιο "mainstream" glitch hop και glitch pop.
Τσέκαρε: Solo for Wounded CD, Ryoji Ikeda και Alva Noto.
BONUS! - Pirate Rap
Και επειδή ήσουν καλό παιδί και έμαθες και κάτι χρήσιμο σήμερα, ιδού ό,τι καλύτερο έχει να προσφέρει η πειρατική κουλτούρα της εποχής μας. Τα λόγια είναι περιττά.
Σημ.: βγαίνει και σε μεταλλικό - pirate metal ντε.
No comments:
Post a Comment